شب بی سحر

چو شب به راه تو ماندم که ماه من باشی ...

مهربان ترین (شب دوازدهم)

متن متن زیر رو مادرجان فرستادن ... حسابی گذاشتن تو کاسه م ... به قول معروف زدن وسط خال ...

.                                                                                                                                                                                              

 

.                                                                                                                                                                                                  .                                                                                                                                                                                                  .                                                                                                                                                                   🔸وقتی با یک موجود کوچک سه‌کیلویی از بیمارستان به خانه آمدم هیچ چیز از مادری نمی‌دانستم...

 

🔸هیچ چیز جز اینکه حاضرم تمام دردهای بزرگ دنیا را تحمل کنم تا او درد کوچکی نداشته باشد.
احساس می‌کردم آن‌قدر قوی شده‌ام که می‌توانم با تمام واقعیت‌های تلخ دنیا گلاویز شوم تا لبه‌ تیزشان، روح بچه‌ام را خراش ندهد، و در آن واحد، آنقدر ضعیف که یک تب بچه ،تمام قلبم را می‌چلاند و دست و دلم را می‌لرزاند.

 

🔸 اولین بار که سرمای شدیدی خورد پنج ماهش بود. تبش هیچ جور پایین نمی‌آمد. لباس‌هایش را درآوردم تا تنش را خیس کنم. یک دفعه جیغ زد. بغضم ترکید. تن کوچک و عریانش آنقدر در برابر بی‌رحمی تب بی‌پناه شده بود که می‌خواستم قالب تهی کنم
تمام تنم می‌لرزید و گریه می‌کردم. گریه می‌کردم چون او به سلامتی‌اش اعتماد کرده‌ بود و بیماری یک دفعه به این اعتماد خیانت کرده بود.

 

🔸 بخاطر ناتوانی خودم که نمی‌توانستم تبش را قطع کنم، بخاطر اینکه او زبان نمی‌فهمید و نمی‌توانستم به او بگویم که تبش تمام می‌شود، بخاطر اینکه نمی‌دانست بعد از رنج عافیتی هم هست.

 

🔸آنقدر برای حالش می‌سوختم که اگر میگفتند حاضری ده سال از عمرت را بدهی تا تب بچه‌ات قطع شود، بی‌تعارف در دم قبول می‌کردم.

 

🔸بزرگ‌تر که شد فهمیدم این رنج‌ها فقط مختص بیماری نیستند. هر مرحله‌ای از رشد را که پشت سر می‌گذاشت من هم پا به ‌پایش رنج می‌کشیدم.
گاهی از خودم می‌پرسم در فرآیند دردناک رشدی که فرزندم پشت سر می‌گذارد، آنکه بیشتر رنج می‌کشد کدام‌مان است؟

 

او که هیجان اولین قدم‌ها را تجربه می‌کند، یا من که با خودم کلنجار می‌روم دستش را نگیرم تا زمین بخورد و راه رفتن یاد بگیرد؟

 

او که برای درآمدن دندان‌هایش تب می‌کند و بی‌حال به خواب می‌رود یا من که تا صبح بالای سرش بیدار می‌مانم تا تبش بالا نرود.

 

🔸حالا از وقتیکه این حدیث امام رضا علیه‌السلام را شنیدم، دلم می خواهد زار زار گریه کنم:                                                                                                                                                                                                                                      

 

"                                                     امام از مادر برای طفل شیرخوار دلسوزتر است                                            

 

🔸گریه کنم چون این نوع جدید از احساس را درک نمیکنم.

چون بالاتر از محبت مادرانه را نمی‌فهمم چگونه است...
چون ابعاد عظیم این احساس را در خیالم هم نمی‌توانم تصور کنم.

 

🔸 دلم می خواهد گریه کنم چون وقتی تیرهای رنج زندگی، قلبم را نشانه می‌گیرند، نمی‌فهمم فریادهایم با قلب شما چه می‌کنند؟

 

🔸نمی‌فهمم وقتی حساب‌های کودکانه ام از دنیا غلط از آب درمی‌آید و بازنده می‌شوم چه حالی می‌شوید.

 

🔸وقتی به راهی می‌روم که فکر می‌کنم آخرش عافیت است و بعد محکم زمین می‌خورم، نمی‌دانم با چه حالی دستتان را دراز می‌کنید تا دوباره بلندم کنید؟

 

🔸من در برابر تمام واقعیت‌های دنیا بی‌پناهم
آنقدر که نمی‌دانم لحظه بعد را خواهم دید یا نه
آنقدر که نمی‌دانم فردا روز رنجم خواهد بود یا روز عافیت.

 

🔹برای من آغوش مهر شما کافی‌ست. شمایی که رحم و مهرت اندازه و شبیه ندارد. شمایی که ثواب اعمالت را می‌بخشی تا شاید اندکی از تب عصیانم کم شود.

 

🔹و خدا می‌داند در این فرآیند دردناک رشد، آنکه بیشتر رنج می‌کشد. شمایی، نه من...

 

✔️ میخواهم جبران کنم ، جبران که نه انجام وظیفه کنم کمی،
میخواهم مثل کودکان که همه چیز را اول برای مادرشان میخواهند من هم ازین پس اولین دعاهایم را برای شما بخواهم...

 

میخواهم از امروز تا روز تولدتان هدیه ای برایتان آماده کنم...                                                                                                                                     

 

#مهربان_ترین_پدر 
#مهربان_تر_از_مادر

 

                                                                                                                                                                                    

 اللهم عجل لولیک الفرج 

گوشنا صبور
۰۹ ارديبهشت ۹۷ , ۲۲:۵۵
توکل به خدا ما را هم دعا کنید زن خوب و زندگی خوب نصیبمان بشود
یک مرد مطلقه

پاسخ :

ان شاءالله ان شاءالله
به حق این شب های عزیز و به حُرمت و بزرگی امام بی نهایت مهربان اما غریبمان
زندگی تان با حضور یک همسر دلسوز و مهربان جانی دوباره بگیرد و آرامش و سکینه ای شود برای روح و جان زخم خورده


توکل بر خدا

مطمئن باشید که درد ورنج های شما از امامتان پوشیده نیست و چه بسا و صد البته که بسیار بیشتر از خود شما به پای غم و رنج هایتان غصه خورده اند و می خوردند و دعا می کنند 
امامی که می داند بلای عصیان چه بر سر ما می آورد اما شبانه روز برای آنکه عصیان و گناه ما را به ورطه ی هلاکت نکشاند برایمان از خداوند استغفار طلب می کند

با تمام وجود پناه ببرید که بهترین و مطمئن ترین و امن ترین پناهگاه عالم آغوش آقاست .... 

گوشنا صبور
۰۹ ارديبهشت ۹۷ , ۲۳:۱۶
قصد من دردودل نبود...در وبگاهم هم شاید نوشتم داستان طلاق و فریب و زخمم را
نه برای دردودل
که برای عبرت جامعه و برای اینکه بماند
سخت است تنهایی یک مرد...ان هم اگر اعتقادی داشته باشد
تنهایی در این دوره زمانه سخت است
سخت و جانکاه

پاسخ :

حقیقتش را بخواهید من هم در حد و اندازه ای نیستم که بتوانم همدردی کنم
یعنی اصلا برای امثال ما این قسم دردها تصورش هم مشکل است

برای همین از بهترین پناه گفتم 
از پر درک ترین شخص نسبت به رنج شما 



عذرخواهم
دست خودم نیست
شما که ب بسم الله را بگویید من تا والضالین می نویسم
اما حقیقتا آنچه نوشتم از صمیم دل بود بدون هیچ قصد و غرض اضافه ای

ان شاءالله با لطف و عنایت و نگاه حضرت یک زندگی جدید رو آغاز خواهید کردید تا آرامشی باشد بر این ایام طوفانی

اگر لایق باشم حرم امام رئوف دعاگویتان خواهم بود
پشتیبان ولایت فقیه
۱۰ ارديبهشت ۹۷ , ۱۶:۱۱
با سلام
با افتخار دنبال شدید
از شما دعوت می شود ضمن بازدید از وبلاگ ما ،ما را نیز دنبال بفرمایید
میم . الف
۱۲ ارديبهشت ۹۷ , ۱۴:۱۴
خیلی قشنگ بود. ^_^

پاسخ :

خداروشکر
چشم و دلتون قشنگ می بینه :)
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
ما در این عالم
که خود کنج ملالی بیش نیست
عالمی داریم در کنج ملال خویشتن...


::شهریار::
Designed By Erfan Powered by Bayan